Charakterystyka energetyczna budynku
Dom energooszczędny

Charakterystyka energetyczna budynku

Określenie charakterystyki energetycznej budynku

Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku, jest dokumentem wystawianym przez osobę do tego uprawnioną, ważny przez 10 lat. Świadectwo wskazuje zapotrzebowanie energetyczne lokalu lub budynku potrzebne do pokrycia potrzeb związanych z jego eksploatacją (zużycie energii na przygotowanie ciepłej wody użytkowej, ogrzewania, klimatyzacji, wentylacji oraz oświetlenia pomieszczeń). Dokument nie jest sporządzany na podstawie pomiaru zużycia energii które zależą od indywidualnych nawyków użytkowników, lecz brane są po uwagę cechy stałe budynków które wynikają z jego standardu, przeznaczenia oraz zastosowanych w nim systemów instalacyjnych.

Świadectwo energetyczne budynku zawiera:

  • podstawowe dane dotyczące budynku oraz obliczeniowe zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną, energię końcową i energię użytkową (na przygotowanie ciepłej wody użytkowe, ogrzewanie, klimatyzację, wentylację oraz oświetlenie) razem ze wskaźnikiem porównawczym (wymagania techniczne WT2008 określone w “Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie”). Dane te przedstawiane są w formie tzw. suwaka,
  • charakterystykę techniczną – użytkową budynku,
  • propozycję możliwych usprawnień mających na celu zmniejszenie zużycia energii, a w związku z tym przesunięcie suwaka w kierunku niższego zapotrzebowania na energię w lokalu/budynku.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. opisuję metodologię obliczania charakterystyki energetycznej budynku, ustala również wzory świadectw charakterystyki energetycznej.

Zgodnie z metodyką podaną w rozporządzeniu, do oceny budynku należy obliczyć wskaźniki EK oraz EP.

Wskaźnik EK – jest to roczne zapotrzebowanie na energię końcową która dostarczana jest do budynku, w przeliczeniu na jednostkę powierzchni pomieszczeń o regulowanej temperaturze powietrza kWh/(m2rok).

Wskaźnik EP – jest to roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną, w przeliczeniu na jednostkę powierzchni pomieszczeń o regulowanej temperaturze powietrza, kWh/(m2rok).

Przy obliczaniu wskaźnika EP bierze się pod uwagę następujące cele użytkowania energii w budynku:

  • przygotowanie ciepłej wody użytkowej,
  • ogrzewanie i wentylację,
  • chłodzenie (tylko jeśli występuje “instalacja chłodzenia”),
  • oświetlenie wbudowane( tylko w budynkach użyteczności publicznej).

Wskaźnik EK

Wskaźnik EK odnosi się do energii lub nośników energii kupowanej przez użytkownika. Wskaźnik EP odnosi się do zużycia nieodnawialnych źródeł energii. Korzystne, małe wartości EP są uzyskiwane przez budynki które zaopatrywane są przynajmniej częściowo z odnawialnych źródeł energii. Niska wartość wskaźnika EP świadczy o niewielkim zużyciu nieodnawialnych zasobów środowiska, natomiast jej związek z niskimi kosztami eksploatacji budynku jest ograniczony. Może to wprowadzić w błąd ostatecznego odbiorcę świadectwa energetycznego. Istotne znaczenie dla obniżenia kosztów eksploatacji budynku ma natomiast wartość wskaźnika EK.

Wykonując charakterystykę energetyczną budynku na podstawie wskaźników EK i EP, a także obliczając najważniejsze parametry charakteryzujące budynek oraz straty energii w danym budynku, można zauważyć znaczący wpływ wykorzystania energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych na koszty eksploatacji rozpatrywanego budynku oraz zmniejszenie jego emisji CO2.

Decydując się na zastosowanie odnawialnych źródeł energii trzeba liczyć się większymi kosztami inwestycyjnymi niż przy zastosowaniu konwencjonalnych źródeł energii. Koszty te zwracają się w dalszych latach eksploatacji budynku.

Efektywne wykorzystanie energii w budynku mieszkalnym ma na celu zmniejszenie ilości energii, która jest potrzebna do celów mieszkaniowych, dostarczanie produktów oraz usług, a tym samym zmniejszenie obciążenia sieci energetycznej kraju.

Z charakterystyki energetycznej budynku wynika ilość energii, która jest niezbędna do zagwarantowania w budynku odpowiedniego ogrzewania, przygotowania ciepłej wody, oświetlenia pomieszczeń, wentylacji oraz ewentualnego chłodzenia, określa się możliwości oszczędzania energii w budynku. Charakterystyka energetyczna budynku zależy od:

  • parametrów środowiska wewnętrznego budynku,
  • parametrów środowiska zewnętrznego,
  • jakości z jaką zostały wykonane zaprojektowane rozwiązania techniczne,
  • rozwiązań architektonicznych w zakresie kształtu budynku jego usytuowania oraz rodzaju zastosowanych przegród budowlanych,
  • właściwości zastosowanych wyrobów budowlanych oraz parametrów użytkowych wykonanych z niech przegród budynku.

Dokumentem określającym zapotrzebowanie energetyczne lokalu lub budynku potrzebną do pokrycia potrzeb związanych z jego eksploatacją (zużycie energii na ogrzewanie, przygotowanie ciepłej wody, oświetlenia, klimatyzacji oraz wentylacji pomieszczeń) jest świadectwo charakterystyki energetycznej. Jest ono wystawiane przez uprawnioną do tego osobę i jest ważne przez 10 lat. Poprawienie charakterystyki energetycznej budynku mieszkalnego nie powinno odbywać się kosztem warunków życia mieszkańców. Metodologia obliczania oraz wzory świadectw charakterystyki energetycznej budynku, została podana przez Ministra Infrastruktury w rozporządzenia z dnia 6 listopada 2008r. Zgodnie z tą metodyką do oceny budynku należy obliczyć wskaźniki EK oraz EP.

Zostaw odpowiedź